మధ్యేమార్గం

మొక్కకు మరీ ఎక్కువగా నీరు పోస్తే, దాని వేర్లు నీటిలో నానిపోయి మొక్క చనిపోయే ప్రమాదం ఉంది. అసలు నీరు పోయకపోతే, పోషకాలు అందక అది చనిపోవచ్చు; కాబట్టి అతిగా నీరు పోయడం గానీ, అసలు నీరు పోయకపోవడం గానీ మొక్కకు ఏమాత్రం మంచిది కాదు. దానికి కావాల్సింది సమతుల్యమైన పోషణ మాత్రమే. అప్పుడే ఆ మొక్క తన పూర్తి సామర్థ్యంతో జీవించగలదు. మొక్కలకు నీరు ఎంత అవసరమో, మన ఆత్మకు పోషణనివ్వడానికి జీవిత అనుభవాలు కూడా అంతే అవసరం. ఇక్కడ ఉద్దేశ్యం అనుభవాలతో మనల్ని మనం భారంతో నింపుకోవడం కాదు, కేవలం వాటిని రుచి చూడటం మాత్రమే. అతిగా మునిగిపోవడం గానీ లేదా పూర్తిగా దూరంగా ఉండటం గానీ మనకు మంచిది కాదు. ఈ రెండింటికీ మధ్యలో ఉండే స్థితిలోనే గొప్ప స్వేచ్ఛ, శాంతి మరియు విముక్తి లభిస్తాయి.

మంచి సంగీతం రావాలంటే వయోలిన్ తీగలను సరిగ్గా బిగించాలి. తీగలు మరీ గట్టిగా ఉంటే అవి తెగిపోతాయి, అప్పుడు సంగీతం రాదు. అలాగే తీగలు మరీ వదులుగా ఉన్నా సంగీతం రాదు. కాబట్టి, వాటికి సరైన స్థాయి బిగుతు అవసరం.

అదేవిధంగా, మనం పరిపూర్ణంగా జీవించాలంటే మధ్యేమార్గాన్ని అనుసరించాలి. వయోలిన్ నుండి సంగీతం పుట్టినట్లుగానే, మనం సమతుల్యమైన జీవనాన్ని గడిపినప్పుడు శాశ్వతమైన ‘వర్తమానంలో’ జీవిస్తాము. తీగల బిగుతు సరిగ్గా ఉన్నప్పుడు సంగీతం ఎలాగైతే వస్తుందో, అలాగే మనం మధ్యేమార్గాన్ని అనుసరించినప్పుడు ఆనందం కలుగుతుంది.